13 Kasım 2013 Çarşamba

Göğe Bakma Durağı

“İşte, olabileceği en muhteşem haliyle mimarlık: Yalın bir jestin mekanı bir ortama ve toplanma noktasına dönüştürmesi”
MoMA Philip Johnson Mimari ve Tasarım Şef Küratörü Barry Bergdoll

YAP’ın, yani orijinal ismiyle Young Architects Program, Türkçe ismiyle Yeni Mimarlık Programı’nın kazanını “Göğe Bakma Durağı”ındayız. İstanbul Modern’in avlusunun böyle bir şeyi HAK ETTİĞİNİ düşünmüştüm hep, avlunun boş kalması öyle manasızdı ki. Sergi gezdikten sonra birkaç dakika soluklanmak, ben hep yorgun, afallamış çıkarım sergilerden, için harika ama soğuk bir avluydu, şimdiyse “Göğe Bakma Durağı”.

Bir ihtiyaca işaret ediyor her şeyden çok “Göğe Bakma Durağı”  ve bu ihtiyacı karşılıyor: İNSANLARIN SOSYALLEŞME İHİTYACI. Özellikle büyük şehirlerde yaşayan insanların kimi zaman umursamadığı, kimi zaman para, vakitsizlik gibi nedenlerle ertelediği (ya da ertelemek zorunda kaldığı) su içmek gibi, uyumak gibi bir ihtiyaçtır sosyalleşmek. Karşılanmadığında yabanilik, gerginlik gibi biçimlerde belirir, aynı susuzluk, uykusuzluk gibi. “Göğe Bakma Durağı” bu insani ihtiyaçla muhatap oluyor, bir yandan da YAP’ın odak noktalarından biri olan geri dönüşüm, atıklar üzerine düşündürüyor. Kullanılmış büyük araba lastiklerinden oturma birimleri yapılmış, bunlar balık ağlarıyla kaplanmış. Taşınabilir ve oldukça rahatlar. Denizin dalgalarıyla sürekli hareket eden gölgelikler yapılmış, bu gölgeliklerin alt yüzeyi paslanmaz levhalarla kaplanmış. Lastiklerin üzerine oturup gölgeliklere bakan biri kullanılan bir malzemeyi daha görebilir: İnsanlar.

Göğe Bakma Durağı temmuz ayından bu yana Turgut Uyar’ı, müzisyenleri, performans sanatçılarını ağırladı, 15 Kasım’da ise veda ediyoruz durağa.

"Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin, bir ellerim yeter belleyelim yetsin

Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat

Durma kendini hatırlat

Durma göğe bakalım"
Turgut Uyar
Dünyanın En Güzel Arabistanı

“Dinlenmek, toplanmak, oyun oynamak, ya da gökyüzüne bakmak için bir durak.” 

   

 


"Sen Balık Değilsin ki" isimli performans sonrası 
2 Aralık


Finalistler arasında hoşuma giden bir diğer proje ise İM/DEBRİS. Her gün gazetelerde, haberlerde sanki bir yapbozun parçaları gibi hakkımızda alınmış/alınacak kararlar görüyoruz. IM/DEBRİS bu parçaları bizim için bir araya getiriyor, böylece resmin bütününü görebiliyoruz. Bu resim, İM/DEBRİS,  yaşadığımız şehrin, hem sorularla hem de olan bitenle dolu. 

İstanbul Modern YAP konvoyuna henüz katıldı. İlk kez 1998 yılında New York’ta MoMA PS1’in avlusunda gerçekleşiyor YAP, sonraki yıllarda programa Santiago’daki CONSTRUCTO ve Roma’daki XXI. Yüzyıl Sanatları Ulusal Müzesi (MAXXI) de dâhil oluyor. YAP, mimarları, sürdürülebilirlik, geri dönüşüm ve yeniden kullanım gibi çevrebilimle ilgili çözümler öneren; gölgelik, su ve oturma alanı gibi öğelerle açık havadaki alanların kullanım olanaklarını artıran yenilikçi tasarım araştırmaları yapmaya teşvik ediyor. 




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder